|
|
◄ van de gegeven kracht te verdragen. Daarom is het heel logisch dat je deze kracht eerst ervaart met huilen. Later komt er nieuwe vreugde in je tot uiting. Een glimp van die nieuwe vreugde is er al, want wanneer je nu hier bent voel je je al heel anders dan wanneer je eerder hieraan deelnam. Juist je tranen openen je kanalen van vreugde.
Een aantal van jullie, die nog te vast zitten in hun verdediging, zullen de kracht nog niet binnen laten. Je maakt jezelf hard en 'veilig'. Maar door voortdurend blootgesteld te zijn aan de kracht van de geest, door je eerlijk open te stellen voor de tijdelijke waarheid van het kwaad dat in je aanwezig is, word je uiteindelijk sterk genoeg om los te laten en voelend en echt te worden. Maar rechtvaardig je defensieve hardheid vooral niet met oordelen en twijfels. Dat is je grootste verdediging tegen wie en wat je werkelijk bent. Wat een dwaasheid is dat! Door jezelf te verkopen, zet je je buiten het leven en gaat dan klagen.
Daarom zeg ik jullie, lieve vrienden, ga met kracht verder op deze weg van onderzoek, geef je negatieve intenties toe en je wrokkig, opzettelijk terughouden. Geef het toe. En maak dan de volgende verbinding: onderzoek wat je echt niet in je levenssituatie aanstaat. Wat zou je anders willen? Leg de brug tussen de verschillende aspecten. Dat zal je weer meer drijfkracht en motivatie geven om oude, niet ervaren gevoelens te willen voelen: pijn, verlangen, verdriet, angst enzovoort. Wanneer je je er geheel en al toe verbindt om te voelen wat er in je is, word je vrij en echt levend. Als je de defensies laat varen, maak je de overgang van valse pijn van klagende bitterheid naar echte pijn die zacht en ontroerend is. En vreugdevol, ja, vreugdevol. Deze echte pijn draagt de kiem van het echte leven. Deze kiem zal al gauw je bewustzijn bereiken en tot een plant uitgroeien wanneer je de eerste stap zet om je tot je gevoelens te verbinden en zonder terughoudendheid te ervaren wat het leven is. Hoe vreugdevol kan het leven voor je zijn als je je koppigheid maar opgeeft. Hoe warm en rijk kunnen je banden met je positieve relaties zijn.
Ik zeg jullie, vrienden, het feit dat jullie deel uitmaken van het grote plan brengt grote verantwoordelijkheden met zich mee. Ieder die dit pad volgt heeft die verantwoordelijkheid, ieder van jullie. Dergelijke verantwoordelijkheden zijn nooit een last. Zij zijn het grootste privilege dat een mens ooit kan ervaren. Niets kan de mens zo gelukkig, zo vervuld en zo vrij maken. Iemands houding tegenover verantwoordelijkheid is een kenmerk van rijpheid. Een kinderlijk iemand zal verantwoordelijkheid als een last ervaren, als een ongewenste beperking. Hoe meer volwassen de mens wordt, hoe meer hij ziet dat vrijheid en verantwoordelijkheid met elkaar in verband staan, van elkaar afhankelijk zijn en onscheidbaar.
►
|
|
