|
|
◄ Om daar aan toe te komen is zicht op het begrip verbintenis en het begrip oorzaak en gevolg een verhelderende stap. Deze twee onderwerpen lijken geen onderling verband te hebben en lijken evenmin iets te maken te hebben met negatieve intentie. Maar bij verder lezen zul je zien dat allen intrinsiek met elkaar in verband staan.
Laten we eerst bespreken wat verbintenis werkelijk betekent. We gebruiken dit woord vaak zonder het echt te begrijpen en te onderzoeken. Het betekent vooral dat je aandacht op één punt gericht is, dat je jezelf met hart en ziel geeft aan het gebied waarmee je je verbonden hebt. Als je je verbonden hebt om het allerbeste van jezelf aan iets te geven, wat het ook moge zijn, concentreer je je op alle aspecten van dat onderwerp. Je aarzelt niet om al je energie, al je aandacht er in te investeren. Je gebruikt al je beschikbare vermogens, zowel intuïtieve, meditatieve als denkvermogens. Met andere woorden: je gebruikt je fysieke energieën, je geestelijke vermogens, je gevoelens en je wil om de spirituele krachten in jou, die je nog niet kent, te activeren teneinde datgene, waar je mee bezig bent tot een succes te maken. Dit vereist een volledige inzet die alleen beschikbaar is als je wil niet door negatieve tegenkrachten verbrokkeld wordt. Kortom, wil je je echt ergens toe verbinden dan mag er geen negatieve intentie bestaan.
Verbintenis is wezenlijk in iedere denkbare onderneming. Het is niet alleen van toepassing bij een grote en belangrijke onderneming zoals bijvoorbeeld het spirituele pad van zelfontwikkeling er een is (wat overigens de belangrijkste onderneming in het leven is), op ieder klein taakje van het dagelijks leven is het van toepassing. De mate waarin je je verbonden hebt, bepaalt of wat je doet aangenaam, vrij van conflicten, vruchtbaar en lonend is. Het is dan op één punt gericht, het heeft diepte en betekenis; het heeft succes, het voelt stevig en draagt het stempel gezegend te zijn. Als je iets onderneemt en er alles aan geeft wat je in je hebt en niet de helft achterhoudt dan kan het toch alleen maar lonend en bevredigend zijn? Dit gebeurt echter maar zelden. Gewoonlijk geeft een mens zichzelf maar half aan iets wat hij onderneemt en is dan verward, geërgerd en teleurgesteld als het resultaat navenant is.
Daar komen oorzaak en gevolg bij om de hoek kijken. Als het gevolg niet herkend wordt als het resultaat van wat de oorzaak in beweging heeft gezet de oorzaak die slechts een halve verbintenis was bestaat er een gespletenheid in het bewustzijn met allerlei negatieve kettingreacties als gevolg. De verwarring die daaruit voortkomt brengt eerst een gevoel van hulpeloosheid en onrechtvaardigheid met zich mee.
►
|
|
